جمال رضايى
679
بيرجندنامه ( فارسى )
* * * بِيا از دَر دَرا كِ سَقده مىشُم beya az dar dara ke saqde misom بِ قُربُانِ لَبُن پُر خَنده مىشُم be qorbone labon por xande misom اگر مُا مُردِىِ سَد سَاله بَاشُم agar mo mordeye sad sale basom بَرِ روى تُ بينُم زنده مىشُم bare ruye to binom zende misom بيا از در درآ كه صدقه مىشوم * به قربان لبان پرخنده مىشوم اگر من مردهء صد ساله باشم * بر روى تو بينم زنده مىشوم * * * سَرِ كوُىِ بُلَندِ بَاقِرُانُم sare kuye bolande baqeronom * مَتاى كيسِىِ سوّدا گَرُانُم mataye kiseye sowda garonom اگر سَد سال دَر خُانه بِمُانُم agar sad sal dar xone bemonom * هَنوُ هَم سِكِىّ ساهب قَرُانُم hanu ham sekkeye saheb qaronom سر كوه بلند باغرانم * متاع كيسهء سوداگرانم اگر صد سال در خانه بمانم * هنوز هم سِكّهء صاحبقرانم * * * چُنُو كِ مىرَوى اى سوُنِگا كُ [ ن ] cenu ke miravi isu nega ko [ n ] * مُ رَنگ زَردِ تُنُم دَردُم دَوا كُ [ ن ] mo rang zarde tonom dardom dava ko [ n ] مُ رَنگ زَردِ تُنُم رَنجيدِىِ دِل mo rang zarde tonom ranjideye del * دِلِ رنجيده ره از خُا رَزا كُ [ ن ] dele ranjide re azxo raza ko [ n ] چُنو كه مىروى اين سو نگاه كن * مَن رنگ زردِ توأم دَردَم دوا كن من رنگ زرد توأم رنجيدهء دل * دل رنجيده را از خود رضا كن * * * گُلِا از دَستِ مُا بِستُانُ بوُ كُ [ ن ] gole az daste mo bestono bu ko [ n ] * مِيُانِ اوُ دُو زُلفُن خُا فُروُ كُ [ ن ] meyone u do zolfon xo foruko [ n ] بِ هر جا كِ بِرى كِ مُا نِبَاشُم be har ja ke beri ke mo nebasom * بِ جوّ مُا خُد هَموُ گُل گُفتِگوُ كُ [ ن ] bejow mo xod hamu gol goftegu ko [ n ]